SLAGWERK: RADIOBOEK
Anne Provoost - In de zon kijken
I. PLOT
Het verhaal gaat over Chloë en haar moeder. De vader van Chloë is gestorven en het gezin rouwt nog steeds om het verlies. Chloë rijdt op een dag naar de waterval waar haar vader is gestorven. Hij is er 14 maanden geleden van zijn paard gevallen en in het water gevallen en zo gestorven. Het is de eerste keer dat ze van haar moeder naar de waterval mag. Als ze er één maal aankomt, ziet ze een visser in de rivier. Ze verstopt zich, en kijkt naar hoe de visser een vis probeert te vangen. Het wordt een heus gevecht tussen de vis en de visser. De visser vangt de vis, maar hij wordt gebeten. Nadat hij de vis ving, sloeg hij hem aan stukken omdat hij gebeten is. De visser heeft de vis dan wel gevangen, maar hij heeft verloren, want alleen de koelbloedigste kan winnen, en nu was dat de vis. De visser merkt Chloë op en vraagt haar of zij zijn hoed wil gooien, maar ze schrikt, gooit de hoed in de rivier en loopt weg. Later, komt ze de visser terug tegen in de winkel. Het blijkt een student te zijn, die onderzoek komt doen in het gebied waar ze wonen. Haar moeder kent hem, want ze gaan naar dezelfde oogspecialist. Haar moeder nodigt de man uit bij hun thuis en ze vertelt hem haar verhaal. De man zegt dat het niet goed is om je zelf op te sluiten en bij de pakken te blijven zitten. In de volgende week, is er de Venus-overgang. Een kruising van 2 hemellichamen. Dit is het laatste dat Cloë’s vader op de kalender had aangeduid, verder dan dit heeft hij niet vooruitgekeken. Chloë kijkt samen met haar moeder naar de overgang, en vanaf dan beginnen ze aan een nieuw hoofdstuk in hun leven.
II. BEOORDELING
Het verhaal is goed opgebouwd, in het begin is niet alles even duidelijk, maar naar het einde toe, begrijp je wat er vooraf ging aan het verhaal, en ook wat de titel betekent. De personages zijn ook zeer realistisch, het zouden echte mensen kunnen zijn. Het verhaal is wel niet altijd even spannend, maar op een bepaald moment, komt ze de man van wie ze de hoed heeft kwijtgespeeld terug tegen in de winkel, en de man komt op haar af. Opdat moment denk je wel dat er iets gaat gebeuren, dat de man boos is of zo, maar dat is niet het geval. Ik voelde me totaal niet verwant met de personages, alleen een beetje met de visser, hoe hij aan het klungelen was bij het vissen. Er zijn ook al momenten geweest dat ik aan het klungelen was bij het vissen omdat ik niet het juiste materiaal had. Het verhaal heeft me wel niet echt aangegrepen. Het was wel gemakkelijk te volgen, vooral omdat er vrij eenvoudige taal werd gebruikt. Ik heb in heel het verhaal wel geen enkele keer moeten lachen, er zat niet echt humor in.
III. TECHNISCHE FICHE
Verhaalbegin:
in medias res (Het verhaal begint, zonder dat er personages worden voorgesteld, of zonder dat er verteld word wat er vooraf is gebeurd.)
Verhaaleinde:
Open einde (Na het einde kan er nog vanalles volgen, er kan nog een heel stuk worden aangemaakt.)
Titel:
“In de zon kijken” Dit verwijst naar het laatste wat de vader van Cloë had aangeduid op de kalender. Het moment waarop je venus en de zon samen ziet komen. De moeder van Cloë is op zoek naar een middel om haar ogen te beschermen tegen de zon, zodat ze de “Venus-overgang” kan zien.
Thema:
Het gaat over het verwerken van een sterfgeval.
Tijdsverloop:
Het verhaal verloopt chronologisch, met af en toe een flash-back
Geografische ruimte:
Het verhaal speelt zich voor een deel af in het huis van het hoofdpersonage, voor een deel in het bos bij de waterval en ook een deel in de winkel.
Verteltijd:
36 minuten
Vertelde tijd:
Het gaat over enkele weken, maar het wordt niet expliciet gezegd.
Sfeerscheppende ruimte:
(versterkend) Het huis waar ze in wonen is zeer stoffig, slecht onderhouden omdat de moeder van Chloë niet meer kuist sinds de dood van haar vader.
Vertelperspectief:
Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Chloë.
Kalendertijd :
Het is laat op het jaar, meer wordt er niet
